پویا کوچولو فقط شش سالشه. آخر ِ شب اومده بود خونه ی ما. همسایه ی رو به رویی ما هستند. از وقتی به دنیا اومده ، چون تمام فامیلشون شهرستان زندگی میکنن ، بیشتر وقتش رو پیش ما میگذرونه. به پدرم میگه عمو ، به مادرم میگه خاله ، و به من هم میگه دایی! دیشب اما خیلی فرق میکرد. تو ذهن پویای شش ساله یه جرقه هایی زده شده بود. دنبال جواب میگشت. ازم پرسید: دایی روح چیه؟ یه لحظه فکر کردم. باید تصمیم میگرفتم که با چه زبونی براش توضیح بدم. یا باید با زبون کتابهای مزخرف دینی براش توضیح میدادم ، یا باید یه چراغ روشن میکردم برای آینده. تصمیم خودم رو گرفتم. براش توضیح دادم و عالی فهمید. و پشت سر هم شروع کرد به پرسیدن سئوال های جدید. در مورد مرگ یه کم فیتیله رو کشیدم پایین تا شیرینی اون لحظه هاش خراب نشه. در مورد بهشت پرسید. سئوالش رو با سئوال جواب دادم. پرسیدم تو فکر میکنی کجا باشه؟ گفت جایی که خدا هست. دوباره پرسیدم کجا خدا هست؟ گفت معلم کودکستانمون میگه همه جا ، ولی من فکر میکنم خدا اون بالاهاست ، باید یه چهارپایه زیر پام بگذارم تا بهش برسم.
از همه چیز برای بیان منظورم استفاده کردم ولی جالبش نظریه های یه بچه ی 6 ساله در مورد مسائل جدیه هستی بود. تا صبح کیفور حرف زدنم با پویا بودم. به آیندش امیدوار شدم. ذهن باز و تحلیلگری داره. و جالب اینه که برای نصایح معلم مهدکودکشون یه پاپاسی هم ارزش قائل نبود!!!
توی شهری که تو نیستی! دیونیسوس ، زئوس را می طلبد! این را مولوی برای تو گفته خودآیگان!!!

---

تلخ های منتخب اُمت ِ همیشه در صحنه را دیدم!!!!:
چای سبز ، ژ ِو ِر ِ سبز ، و خدا گاو را آفرید ، قهوه ی ترک ، هات چاکلت با شکلات تلخ ، هر کوفت و زهر ماری بجز پیاز و سیر و گوجه! ، تلخ ترین شرابی که دم دسته ، و این مردک تمام فلزی هم گفته که: به امید روزی که همه تلخ را بی خیال شوند و "فلزی" را بچسبند.
و اما خودم:!!! شکلات تلخ  Nior 74% و (JD gross 60% (amazonas و (JD gross 70% (ecuador و یک مدل شکلات 92% برزیلی که اسمش یادم نیست ولی به شدت اعتیادآوره. برخلاف همه که قهوه ی فرانسوی و ترک دوست دارند من به قهوه ی آلمانی دلبسته ام! در مورد نوشیدنی ها هم زیاد توضیح داده شده.