در ستایش سادگی ، سادگی و سادگی {+}

85 دقیقه لذت بردن از آرامش و موسیقی. لذت بردن از سادگی ، کیفور شدن از زیبایی. زیبایی خارق العاده ی روایت یک داستان. در صحنه های بازگشت به خاطرات، زیبایی شگفت انگیز و خیره کننده ی شیوه ی روایت فیلم آدم رو میبره به روزهای خوش ِ مردم ِ بلوک شرق، هر چند که محصول با برچسب ِ ایرلند عرضه بشه. در تک تک صحنه هایی که موسیقی هست به نوعی سادگی روان در ریتم و گفتار بازیگران نمایان میشه. یک نوع هارمونی کامل! از دست ندهیدش!

مرتبط با فیلم {+}

---

آ) تصادف کرده ایم ، اووووف! زنده ایم شکر خدا! {نکته ای برای پست بعد}
ب) سه ایده داشتیم که هر سه را کسان دیگری اختراع فرمودند و حالش را بردند. خبرش را از رادیو  گرفتیم! تمامش مثل آوار بر سر ما خراب شد!
ج) مطلع شدیم {+} افرادی که زیاد فکر میکنند بیشتر چاق میشوند! به وزن خود افتخار کردیم! البته خودمان بهتر از هر کس دیگری میدانیم که این "فکر کردن" در واقع همان "فکر و خیال" است که در هیچ ساعتی از شبانه روز رهایمان نمی کند.

پ.ن: داشتم فکر می کردم و چاق میشدم که باید خیلی سریع ایران رو بگردم. اگر تخریب آثار طبیعی و باستانی همینطوری ادامه پیدا کنه ، این صحنه ها برای نسل بعد میشه حسرت و برای ما خاطره!

پ.ن2: رضا عظیمی کلا شورش را در آورده. بس که باحال است این بشر لامصب!
بعد نوشت: DESERTER کلا شورش را در آورده. بس که باحال است این بشر لامصب!!! {فقط به مناسبت حال گیری}